Manchetknoop vliegtuig
Het vliegtuig nemen, altijd hetzelfde deuntje, vooral in de goedkope klasse. Maar er is plaats om onze andere universums te ontdekken!
Wachten om uw bagage in te checken, door de beveiliging gaan, instappen, uw plaats vinden, opstijgen en vooral, wachten op uw maaltijddienblad. Wat uw plaats in het vliegtuig ook is, de stewardessen beginnen altijd aan de verkeerde kant te serveren, en u besteedt de helft van uw film aan het uitkijken naar hun komst.
Maar waarom wordt dit dienblad de heilige graal terwijl we heel goed weten wat we kunnen verwachten? Daarna zijn er twee oplossingen om de tijd door te komen: een film kijken, maar vaak werkt het geluid van een van de oordopjes niet, of proberen te slapen maar zonder ooit te weten hoe u uw hoofd moet positioneren.
Uiteindelijk, na een paar uur, komt u eindelijk aan op uw bestemming, de piloot komt u begroeten, altijd keurig gekleed en verheugd dat de vlucht goed is verlopen. U bent gedesoriënteerd, verfrommeld en heeft stijve benen.
De beroemde zin die we haten te horen, zelfs als we niet bang zijn voor het vliegtuig. Iedereen weet dat turbulentie een normaal verschijnsel is en dat er niets te vrezen valt. Ondertussen weet u heel goed dat uw hart de komende 5 minuten in uw borst zal bonzen en dat u door elkaar geschud zult worden als een pruimenboom.
De vraag die iedereen zich op dat moment stelt: Is er een piloot in het vliegtuig? Wat gebeurt er in de cockpit en waarom houdt de turbulentie aan? We willen duidelijk naar hem schreeuwen «verander van koers, vermijd ze!»
Altijd met het hoofd in de wolken, dromend van avonturen en reizen.
Omringd door alle stewardessen, had ik graag grote airs aangenomen nadat ik het vliegtuig met brio in Singapore of San Francisco had geland.
De wereld rondreizen in een paar dagen, om te kunnen slenteren in Tokyo en me te koesteren in de zon in Rio.
